یکی دو روز پیش گزارشی نشر شد از تلویزیون آریانا در مورد شکایات مریضان و مریضداران از زایشگاه های رابعه بلخی و ملالی در کابل. اما در عین گزارش سرپرست یکی از این زایشگاه ها شکایات مردم را مبنی بر بی توجهی داکتران و نبود ادویه و خدمات لازم در آن موسسه رد نموده اطمینان داد که کارکنان شفاخانه هرگز دست به چنین اعمال غیر انسانی نزده و نمیزنند، زیرا قبل از آغاز وظیفه، به پرسونل طبی شفاخانه اعم از داکتران و نرس ها، مضمونی به نام اخلاق طبابت تدریس میشود و به آنها آموزانده میشود تا مسؤولیت های شان را بدون در نظرداشت هرگونه تبعیض و ملحوظات سیاسی، قومی، زبانی، جنسی، ... انجام بدهند. یعنی با همه مریضان رفتار یکسان صورت گیرد. خدا را شکر که نرس ها و طبیبان ما وظایف شان را واقعا همانگونه که مضمون اخلاق طبابت حکم میکند، انجام میدهند که این خود مایه ی خورسندی و امید واری است در کشوری مانند افغانستان. توجه کنید به چند نمونه ای از عدالت پروری کارمندان طبی افغان:
۱- اگر بنا بر هر ملحوظی، به یک مریض توجه لازم صورت نگیرد، به خاطر جلوگیری از تبعیض، به هیچ مریض دیگری هم توجه صورت نمیگیرد.
۲- اگر به خاطر عرضه ی خدمات لازم، کارمندان طبی از یک مریضدار پول تحت نام شیرینی و تحفه بگیرند، باید هر مریضدار دیگر هم به خاطر کسب این خدمات به کارمندان طبی شیرینی بدهد تا با همگی به صورت یکسان رفتار شده باشد.
۳- اگر نرس ها ناله و فغان ناشی از درد زایمان یک مریض را نادیده گرفته و مصروف چایخوری و قصه در مورد سریال های بدایی و خواهشات باشند، عین کار را هنگام چیغ و فریاد هر مریض دیگر هم باید انجام دهند، در غیر آن خلاف اصول یاد شده در مضمون اخلاق طبابت کار کرده اند.
۴- اگر از یک مریضدار تقاضا شود تا برای تداوی مریضش از دواخانه ای که داکتر سفارش میکند، ادویه خریداری نموده بیاورد، برای جلوگیری از تبعیض، از هر مریضدار دیگر هم چنین تقاضایی صورت میگیرد. مریضدار مجبور است ادویه را از دواخانه ای که آدرسش برایش داده شده است خریداری کند نه از جای دیگری.
۵- اگر داکتری یا نرسی، بنا بر دلیل موجهی، به یک مریض محتاج ادویه ی کمک شده توسط ممالک خارجی را به صورت رایگان توزیع نکند، باید به هر مریضی دیگر هم چنین ادویه ی رایگان توزیع نشود تا عدالت بر تمام مریضان شفاخانه همسان تطبیق شده باشد. ادویه ی کمک شده را کارمندان طبی میتوانند هرچه زود تر میان خود تقسیم کنند تا مبادا موعد استفاه اش سپری شده باطل شود.
۶- اگر داکتری ادویه ی کمک شده توسط ممالک خارجی را به معاینه خانه ی شخصی اش انتقال داده از آن استفاده میکند، باید سامان آلات طبی کمک شده هم در معاینه خانه ی داکتر نصب و استفاده شوند زیرا نمیشود نصف مواد امدادی را در شفاخانه و نصف دیگرش را در معاینه خانه ی شخصی داکتر مورد استفاده قرار داد.
۷- اگر داکتری لازم ببیند تا مریضی بعد از وقت، هفته ای یکی دو بار، جهت "تدوای خوبتر" به معاینه خانه اش تشریف بیاورد، باید تمام مریضان دیگر هم به چنین کاری وادار شوند، در غیر آن داکتر در مقابل مریضانش مرتکب بی عدالتی شده و تا زنده است از عذاب روحی رنج خواهد برد.
۳ نظر:
خوب بود. موفق باشی... من گرچه زیاد اهل طنازی نیستم... اما ازی کلمات بدم نامد.
جور باشی مقصد
مرزا صاحب سلام و خوشوقت باشید.
خوب! وقتی کار مندان شفاخانه دوره درس اخلاق و آنهم اخلاق طبابت را گزرانده باشد، مردمان غلط میکنند که شکایت میکنند، شکایتها همه و همه بی اساس اند، چرا؟ به این دلیل: که پرسونل طبی بحمدالله دوره درس اخلاق را دیده اند.
سلام
به این می گویند، وحدت ملی طبی و دموکراسی شفاخانه یی
ارسال یک نظر