دوشنبه، شهریور ۰۷، ۱۳۹۰

اعتذارنامه خدمت کرزی ‎‎صاحب

محترم کرزی ‎‎صاحب  رییس جمهور افغانستان!

تا همین دیروز به این باور بودم که شما بدترین انتخاب برای نجات مردم و کشور ما از بحران کنونی استید. هرروز دست به دعا از خداوند میپرسیدم مگر در افغانستان قحط الرجال بو دکه یک شخص بی اراده و بی تصمیم را نصیب ما کردی؟! آیا اشخاص نورمال و دارای فکر سالم در افغانستان پیدا نمی شد که یک شخص مالیخولیایی و مصاب به افسردگی را بر کرسی ریاست جمهوری کشور ما نشاندی؟! شخصی که به جای آنکه آستینش را بر بزند و کا ر کند، بار ها در برابر خا‎‎ص و عام گریسته و نه پروای آبروی خود را دارد و نه از کشور و مردم را! 

اما تصاد فاً یکی دو روز قبل چشمم به یک مقاله ی تحقیقی افتید که در نخست از مطالعه ی آن شگفت زده شدم. نویسنده ی مقاله، داکتر نصیر قایمی، که عضو مرکز طبی پوهنتون تفت در باستن، امریکا، است مینویسد تحقیقاتی که او انجام داده نشان میدهد که در حالات حاد و بحرانی یا جنگ، شخصیکه دچار مشکلات روانی باشد یا به ا‎‎صطلاح نیمه دیوانه باشد، در مقایسه به شخصی دارای فکر سالم، میتواند بهترین رهبر برای کشور و مردمش باشد. برای اثبات ادعایش، این دانشمند مثالهایی از تاریخ می آورد. وی از ابرام لینکن، چرچل، گاندی، کینیدی و مارتین لوترکینگ یاد میکند و میگوید همه ی این زعماء دچار نوعی اختلال فکری بودند و به همین خاطر به پیروزی های مهم تاریخی دست یافتند.

بعد از خواندن این سطور دفعتاً تصویر مبارک جناب شما، رییس ‎‎صاحب جمهور افغانستان، در ذهنم مجسم شد و بصورت آنی با خود گفتم از لحاظ اختلال فکری، رییس ‎‎صاحب جمهور ما هم اگر در عین سطح با زعمای یاد شده قرار نداشته باشد، کم شان هم نیست. با گفتن این جمله، باز هم دست بلند کرده دعا کردم که خداوند سایه ی شما  را از سر ما کم نکند. در حقیقت این خوش چانسی ماست که رییس جمهور ما دچار تکالیف روانی است. بیایید از خود بپرسیم اگر به جای شما شخصی با فکر سالم در مسند قدرت میبود، آیا حال ما بدتر از چیزیکه همین اکنون افغانستان و مردمش با آن دست و گریبان اند، نمیبود؟ حتماً میبود! خداوند خانه ی آقای قایمی را آباد داشته باشد که با تحقیقاتش گرهی از مشکل ما افغانها هم گشود.

کرزی ‎‎صاحب! بگذار مخالفین هرچه میگویند، بگویند. اما منبعد، برای مردم افغانستان شما همطراز گاندی، چرچل و کینیدی استید. شما یگانه ناجی کشور ماستید. اکنون، یگانه چیزیکه میتواند افغانستان را از ورطه ی سقوط نجات بدهد، دیوانگی شماست. من به خاطر تمام انتقاداتی که تا کنون از شما و دولت تان کرده ام، قلباً از شما معذرت میخواهم.

با سپاس
مرزاقلم

لینک معلومات در مورد مقاله ی تحقیقی:



دوشنبه، مرداد ۱۷، ۱۳۹۰

سرخط اخبار از سایت های مختلف

۱- کلید صلح و ثبات در افغانستان به دست پاکستان است (رادیو آزادی)
آیا راهی وجود ندارد که به شکلی این کلید را از آنها بدزدیم؟ اگر رهبران ما قادر به دزدیدن پول و سرمایه ی ملت استند، پس چرا نمیتوانند برای به دست آوردن این کلید راهی بسنجند!؟

۲- پیشرفت در افغانستان وجود دارد باآنکه افغانها آنرا نمی پذیرند (‎‎صدای امریکا)
آیا ا‎‎صطلاح "سر زخم نمک پاشیدن" را شنیده اید؟

۳- هما سلطانی: به شمول ملاعمر ۱۲ طالب مهمان من اند (طلوع نیوز)
بلی! من هم از یک ماه بدینسو در قصر سفید مهمان اوباما استم. اما تنها، نه با ۱۲ تن دیگر!

۴- افسر ارتش افغانستان به اتهام همکاری با طالبان بازداشت شد (بی بی سی)
الهی شکر که بلاخره کسانی که با طالبان همکاری میکنند دستگیر میشوند. نوبت دستگیری آقای کرزی چه وقت میرسد؟

۵- صحبتی با کتاب نماینده سابق امریکا در افغانستان  (آسمایی)
از بس که ما افغانها اعصاب خود را از دست داده ایم، حالا با کتابها هم مصاحبه انجام میدهیم.

۶- سنجر غفاری - طالبان برای کی می جنگند: پاکستان ویا افغانستان؟ (آریایی)
از سالهای سال ذهنم مصروف پیدا کردن جواب این سوال بود. از آقای نویسنده تشکر که بلاخره جوابش را به دسترس ما قرار دادند.

۷- سفیرامریکا در کابل: 'طالبان در کنفرانس بن دوم شرکت ندارد' (بی بی سی)
خدا وند زبانت را نیک کند!

۸- زلمى رسول: طالبان باشرايط در کنفرانس دوم ُبن اشتراک کرده ميتوانند (پژواک)
یکی میگوید اشتراک نمی کنند، دیگری میگوید میکنند. اگر همین جنابان بین خود به یک توافق برسند بهتر خواهد بود تا ما هم بفهمیم که اشتراک دارد و که ندارد.

۹- زنان تجارت پیشه ننگرهار از نبود بازارفروش محصولات شان شکایت دارند (صدای امریکا)
در دیگر ممالک دنیا اول معلوم میکنند که برای محصولی بازار وجود دارد یا نه! اگر داشت تولید میکنند و اگر نداشت نمیکنند. اما در افغانستان اول محصول تولید میشود، بعد روی بازاریابی اش فکر میکنند.

۱۰- بحران بحران می زاید! (افغان جرمن آنلاین)
خوب شد فهمیدیم که بحران افغانستان هر گز به ‎‎صلح نخواهد انجامید؟!