ششمین جشنواره ی سیاسی شبکه ی جهانی تلویزیون آریانا از شهر زیبای دوبی!

دوستداران شبکه ی جهانی تلویزیون آریانا!

همانند سال های پار، امسال هم چهره های نامدار و معروف کشور، در کته گوری های مختلف با هم به رقابت پرداختند و بهترین ها توسط داوارن شناخته شده ی بین المللی چون امریکا و متحدین اروپایی اش، پاکستان، ایران، عربستان، روسیه و چین انتخاب شدند. کته گوری ها و کاندیدان برنده در این کته گوری ها قرار آتی اند:

۱- در کته گوری بزرگترین تقلب کار سال: برنده حامد کرزی

۲- در کته گوری پرکارترین رکن دولت افغانستان: برنده پارلمان افغانستان

۳- در کته گوری بی آب شده ترین رکن دولت افغانستان توسط کرزی: برنده پارلمان افغانستان

۴- در کته گوری شاشه برد در راه اعاده ی دیموکراسی و دفاع از حقوق بشر: برنده گان سربازان قوای بحری امریکا

۵- در کته گوری چور و چپاول دارایی عامه: برنده گان مردم افغانستان

۶- در کته گوری خود را به هر در و دیوار زدن به خاطر منافع شخصی: برنده گان دوستم، محقق، ضیا مسعود

۷- در کته گوری اجتناب از مداخله ی علنی و پنهانی در امور دیگران: برنده گان پاکستان و ایران

۸- در کته گوری سرقت پول مردم غریب و بیچاره از راه قانونی: برنده گان کابل بانک، عزیزی بانک، باختر بانک

۹- در کته گوری با وفا ترین اشخا‎‎ص به مسلک شان: برنده گان سربازان جدیدالشمول اردوی ملی و پولیس افغانستان

۱۰- در کته گوری "خودش را کسی به ده نمیماند اما میگوید اسپم را به خانه ی ملک ببرید!": برنده گان روشنفکران افغان در خارج از کشور

سالی که نیکوست، از بهارش پیداست!

سال ۲۰۱۲ میلادی در حال فرا رسیدن است. رو به روی تلویزیون نشسته ام و پروگرامهایی را که به مناسبت سال نو عیسوی تهیه شده اند، میبینم. هر که روی ‎‎صفحه ی تلویزیون ظاهر میشود، اظهار خوشی میکند و در مورد سال جدید اظهار خوشبینی میکند. اما سوالی در ذهنم خطور میکند و آن اینکه چطور مردم میتوانند در مورد سال نو خوشبین باشند، در ‎‎صورتیکه هنوز از بهارش سه ماه دیگر فا‎‎صله داریم؟

منظورم اینست که هنوز چندین ماه به بهار سال ۲۰۱۲ باقیست، اما مردم پیش از پیش روزهای خوبی را پیش بینی میکنند. چطور؟! آیا ضرب المثلی که عنوان این نوشته ام است در شرایط فعلی دیگر جنبه ی عملی ندارد، یا اینکه مردم حد اقل برای یک روز هم اگر شده، دل خود را خوش میکنند؟

به نظرم، این ضرب المثل  دیگر جنبه ی تطبیقی ندارد. نه تنها در مورد این ضرب المثل، بلکه در مورد ضرب المثل های دیگری هم میتوان سوالهای مشابهی را بپرسیم. به طور مثال، گفته اند که تاریخ تکرار نمیشه! چطور نمیشه؟ هرکسی که به چنین چیزی باور دارد،مسلماً از کشوری به نام افغانستان چیزی نشنیده است . مثلاً، در اول جنبش طالبان با امریکا هیچ دشمنی نداشت. بعد از یازدهم سپتمبر، طالبان دشمنان امریکا خوانده شدند. اما بعد از گذشت زیادتر از ده سال، امریکا باز هم با طالبان دشمنی ندارد.

گفته اند آزموده را آزمودن خطاست! آیا ما طالبان را نیازموده ایم؟  اگر آزموده ایم، پس چرا باز برای شان دفتری باز میکنیم و بودجه ی یکصد میلیون دالری برایشان تخصیص میدهیم؟ معلوم است که در افغانستان، آزموده بار ها آزموده میشود بدون اینکه خطا پنداشته شود.