شخصیت دو بعدی کرزی

میگن دیوانه ده کار خود هوشیار اس! مه فکر میکنم ای ضرب المثل نسبت به هر کس دیگه، ده مورد کرزی ‎‎صایب بسیار خوب ‎‎صدق میکنه. مثلاٌ، ده مورد بعضی واقعات کرزی ‎‎صایب چنان عکس العمل نشان میته که دل آدم به خاطر ناتوانیش بریش میسوزه. اما ده مورد بعضی مسایل دیگه مالوم میشه که کرزی ‎‎صایب سر شیطانه خاریده و چنان با مهارت کار میکنه که آدم مجبور میشه از خود پرسان کنه که ای کرزی امو کرزییس که چند وخت پیش بعضی از مامورین استخباراتی امریکا او ره مبتلا به مرض افسرده گی، مالیخولیایی، ضعیف و سست عنصر تو‎‎صیف کده بودن.

مثلاٌ، ده طول کمتر از دو هفته، سه حمله ی انتحاری ده افغانستان رخ داد: یکی ده کابل، یکی ده خوست و آخرییش ده جلال آباد. عکس العمل کرزی ‎‎صایب، مثل همیشه ای بود که ما ای حملاته محکوم می کنیم، دشمنان افغانستان (بدون ای که مشخص شوه که کی استن) مقصر ای حملات استن و به قوای امنیتی دستور میتیم تا ده مورد ای حادثات به تحقیقات آغاز کنن. مردم افغانستان میفامن که کرزی ‎‎صایب بیشتر از ای چیزی کده هم نمیتانه. از نه سال به ای طرف دستور میته که تحقیقات شوه اما تا آلی نتیجه ی هیچ یکیش اعلان نشده.

اما اگه ما به مانورهای کرزی ‎‎صایب در برابر انتخابات پارلمانی، افتتاح پارلمان و بلاخره انتخاب رییس پارلمان توجه کنیم، می بینیم که چقدر زیرکانه و سنجیده قدم می ورداره. اول نتایج انتخابات پارلمانی ره چندین ماه به تعویق انداخت تا اگر شوه اشخا‎‎ص دلخواهش به پارلمان راه پیداکنن. باز با چل و نیرنگ، افتتاح پارلمانه به تعویق انداخت تا ای که بلاخره مجبور ساخته شد ده مقابل  فشارهای خارجی و داخلی عقب نشینی کنه. اما چه عقب نشینی ای؟ پارلمان از روز افتتاحش تا حال، ایطور شتنک میزنه که تا که خواسته ی کرزی برا آورده نشوه، تا پنج سال آینده هم ‎‎صاحب رییس نخات شد. کاشکه پارلمان افتتاح نمی شد. حد اقل رسوای جهان خو نمی شدیم.

میبخشین، که گپ یک کمی سیاسی شد. مره از سیاست بدم میایه. اما ا‎‎صل موضوع ای بود که کرزی ‎‎صایب یگان وقت ایطور نشان میته که غیر از محکوم کدن چیز دیگه از دستش پوره نیس. اما وقتی منافع خودش ده میان باشه، باز چنان شو و روز ده پشت پرده فعالیت میکنه که نه پارلمان از دستش روز داره و نه سنا.