یکشنبه، مهر ۲۵، ۱۳۸۹

مکالمه ی تیلفونی کرزی و نوری المالکی در ارتباط به گشایش سفارت عراق در کابل

کرزی: السلام و علیکم و رحمته الله و برکاته! اخی المالکی، کیف حالک؟

المالکی: شکراً، اخی الکرزی! شکراً!

کرزی: بسیار خوش استم که باز هم با هم ‎‎صحبت میکنیم. افتتاح سفارت شما در کابل  یک دست آورد بسیار بزرگ ، عظیم و تاریخی بری مملکتین عراق و افغانستان اس. ای نشان میته که مه و تو چقدر به خاطر ‎‎صلح، امنیت، ترقی و پیشرفت کشورای خود فکر میکنیم و جان میکنیم. بگذار مردم هر چی میگن بگوین، اما افتو به دو انگشت پت نمیشه. خدماتی ره که مه و تو به مردمای خود انجام میتیم، ده تاریخ ثبت میشه.

المالکی: نعم، نعم، اخی الکرزی. میفامم!

کرزی: مردم نمیفامن، اما ما و شما بسیار وجوهات مشترک داریم. ببین، اول از انتخابات عراق هفت هشت ماه تیر شده، اما تا حال حکومت نو درک نداره. ده افغانستان هم عین گپ اس. از پیروزی مه هم حالا تقریبا یک سال میشه، اما چندین چوکی وزارت مه خالی اس و مه تا وقتی چوکی ای  وزارتها ره خالی نگاه میکنم تا که اشخا‎‎ص دلخواه مه به ای چوکیها منظور نشون. مردم باید بفامن که مه به ‎‎صد جگرخونی و گردن پتی و زد و بند  ده انتخابات کامیاب شدیم و حالی که مه انتخاب شدیم، باید چیزی که مه میخایم شوه و مه ده قصه ی ای نیستم که ای وزارتا بری یک سال بدون وزیر میمانن یا بری پنج سال.  و مه خوش استم که تو هم ده قسمت تشکیل حکومت نو از خود انعطاف نشان نمیتی، و باید هم نتی، به خاطریکه ده انتخابات از همه پیشتاز بودی.

 المالکی: نعم، اخی الکرزی.

کرزی: اخی المالکی! مه خبر شدم که ده ای روزا همرای گروپ الصدر ایتلاف میکنی، گروپی که همرایشان ده گذشته ها بسیار اختلاف هم داشتی. اما عجیب اس که سر مه هم امی گپا تیر شده و میشه. مه هم چندین گروپه تا دریا تشنه بردیم و تشنه پس آوردیم. اگه کس باور نیمکنه، بره از دوستم و محقق و فهیم و دیگه ترت و لغت پرسان کنه.

المالکی: مرحبا! مرحبا!

کرزی: والهی، اخی المالکی، ببین، بین ما چقدر تشابهات وجود داره و اوضاع عراق و افغانستان چقدر باهم مشابه اس. دوست و دشمن هردوی ما یکیس. القاعده دشمن مه هم اس ودشمن تو هم. هم افغانستان زیر تسلط امریکایاس و هم عراق. هم مره امریکایا ده زیر بال خود گرفته سر چوکی شاندن و هم ....

المالکی: الوداع اخی الکرزی. الوداع....

۱ نظر:

کاکه تیغون گفت...

وری گود یا میرزا قلم!