مصاحبه با حامد کرزی

خبرنگار: آقای کرزی! نظر شما در مورد برخوردهای لفظی و جسمی امروزی در ولسی جرگه چیست؟

حامد کرزی: (با تبسمی بر لب) تشکر از سوال شما. تا حال فکر میکردم که مشت و یخن شدن و بوتل جنگی تنها مختص به اعضای ذکور پارلمان است. اما از برکت دیموکراسی و اعاده ی حقوق زنان در کشور، حالا میبینیم که زنان هم شامل این لیگ شده اند. جای مسرت است که امروز زنان نه تنها از کسی نمیترسند، بلکه داوالطلبانه حاضر استند رخ خشن خود را در مقابل کمره های تلویزیون به نمایش بگذارند. حالا روزهایی که زنان همدیگر را ‎‎صرف موی کنک میکردند، گذشته است. اگر اعضای ذکور ولسی جرگه همدیگر را با بوتل میزنند، اعضای اناث با پرتاب بوتهای کوری بلند ثابت میکنند که کم شان نیستند.

خبرنگار: در این زدو و خوردها تقصیر از کی بود؟

حامد کرزی: از هیچ کس! اما اگر قرار باشد که انگشت انتقاد را به طرف اشخا‎‎صی نشانه بگیریم، در آنصورت اعضای ولسی جرگه. اگر اعضای پارلمان به رخصتی های تابستانی شان رفته میبودند، حال از این زد و خوردها خبری هم نمیبود. وقتیکه وکلا رخصتی های تابستانی شان را فسخ کردند، ما خوش شدیم که بلاخره آنها از منافع شخصی شان گذشته و مانند من به فکر خدمت به مردم شده اند، اما خبر نبودیم که باقی ماندن شان در کار باعث اولین حمله توسط بوت کوری بلند در تاریخ پارلمان افغانستان میشود. خوشا به حال نماینده یی که این افتخار تاریخی را از آن خود ساخت و مردم افغانستان هم واقعا خوشبخت استند که چنین نماینده های تاریخ ساز دارند!!

خبرنگار: یکی از اعضای پارلمان ادعا کرد که شما مریض استید. آیا این حقیقت دارد؟

حامد کرزی: هم مریض استم و هم نیستم. از لحاظ جسمی من کاملا ‎‎صحتمند استم به استثنای یگان چشمک زدن، و آنهم در مواقع خا‎‎ص که تنها خودم میفهمم. اما تکلیفی که من دارم، تکلیف عشق است. من عاشق استم و برای بدست آوردن معشوقه ام، من حاضر شدم با پاکستان قمار بزنم. با تأسف که در این "قمار عاشقانه"، من افغانستان را به پاکستان باختم.

خبرنگار: آیا آنعده از اعضای پارلمان که بر یکدیگر حمله ی جسمی کرده اند، مورد بازپرس قانونی قرار خواهند گرفت؟

حامد کرزی: نخیر! قانونی دیگر رییس پارلمان نیست که وکلا را مورد بازپرس خود قرار بدهد. به هر ‎‎صورت، به نظر من، زد و خوردهای لفظی و جسمی، بوتل جنگی، بوت جنگی، مشت کاری و غیره، در شرایط فعلی برای رشد آزادی و دیموکراسی حیاتی است. ببینید! این نوع حملات را من یک پروسه ی طبیعی رشد دیموکراسی در افغانستان میدانم.  و هر کشوری که به یک نظام، خصو‎‎صا دیموکراسی، قدم میگذارد، از مشکلاتی باید به طرف پختگی اش برود. فلهذا، ما باید زدو خوردهای بیشتری از این قبیل داشته باشیم. به نظر من، در مرحله ی بعدی، باید گپ به چاقوکشی و تفنگچه کشی برسد، در غیر آن دیموکراسی در افغانستان هرگز به پختگی نخواهد رسید.